Nie dawaj dziecku tableta! Wpis gościnny Gosi, autorki bloga Geeway.pl

Autor: Geeway

Moją główną misją na blogu jest pokazywanie, Wam, mamom, że czas dla siebie to bardzo ważny element szczęśliwego macierzyństwa. Nic się w tej kwestii u mnie nie zmienia. Ale jest jedno, ALE!  Czas wolny tak i owszem ALE, nie za wszelką cenę!
Nie za cenę dziecka siedzącego z tabletem w ręku!

Wspólny rodzinny obiad w restauracji. Zasiadamy do stolika, składamy zamówienie i czekamy…
I o ile w restauracji nie ma kącika dla dzieci, nie zastanawiając się, wyjmujemy naszą ulubioną grę planszową „Pędzące żółwie” i czekamy na jedzenie.

OKRES OCZEKIWANIA NA JEDZENIE 30 MIN i …0 MINUT TABLETA

Wyjazd samochodem do Włoch z trzyletnim wtedy Ignasiem. Całą drogę śpiewamy, gramy w gry słowne,  odgadujemy kształty chmur i rozwiązujemy zadanka dla trzylatków.

DROGA DO WŁOCH 23 GODZINY i…0 GODZIN TABLETA

A Ty co robisz z dzieckiem w takich sytuacjach?

a. Wyjmujesz grę, kolorowankę lub zeszyt z zadaniami?
b. Wykorzystujesz ten czas na rozmowę z dzieckiem?
c. A może wręczasz dziecku tablet?

Jeśli Twoja odpowiedź to „c”, proszę, poświęć chwilę na przeczytanie tego artykułu.

Jeśli masz głębokie przekonanie, że Twojemu dziecku nie dzieje się żadna krzywda, gdy spędza czas nad tabletem, muszę niestety zburzyć Twój światopogląd!

Nadużywanie technologii przez Twoje dziecko wpływa bardzo negatywnie na jego ogólny rozwój. Każda godzina ekspozycji dziecka na technologię na wczesnym etapie życia przekłada się na przyszły spadek aktywności w szkole, gorsze wyniki w nauce, wzrost zobojętnienia i spadek empatii.

Słowa te nie są moim wymysłem, a podsumowaniem wieloletnich badań przeprowadzanych w USA (po więcej zapraszam do lektury „Efekt Wioski” Susan Pinker)

Przedstawię Ci teraz kilka mitów, które obecnie funkcjonują w naszym społeczeństwie.

Technologia wspomaga rozwój mojego dziecka

Aplikacji i rozwiązań technologicznych  dla dzieci na rynku  jest już co niemiara. Znajdziemy dosłownie wszystko. Aplikację do uczenia niemowlaków pierwszych słów, iNocnik, który umili nam naukę kontroli zwieracza, najróżniejsze logiczne gry dla dzieci czy aplikacje do nauki czytania i pisania. Producenci wyszli naprzeciw wszelakim potrzebom naszych pociech, tylko czy aby na pewno one tego potrzebują?

Czy przypominasz sobie, żeby Twój nocnik skandował, kiedy po raz pierwszy zrobiłaś do niego kupę? Czy raczej to mama biła Ci brawo i wycałowała z radości?
Czy czujesz się poszkodowana, przez to, że to mama uczyła Cię pierwszych słów, a nie urządzenie elektroniczne?
Czy nie miło wspominasz granie z rodzicami w pierwsze gry planszowe, śmiejąc się przy tym i spędzając z nimi niezapomniany czas?

Aplikację możemy wymyślić dosłownie na wszystko, ale czy jest coś, co może zastąpić dziecku rodzica?

Gdy sadzasz dziecko przed ekranem, aby spokojnie móc zająć się swoimi sprawami, wpadacie w dwa osobne niezwiązane ze sobą światy. Ty sprzątasz i gotujesz, a dziecko siedzi zamknięte w swoim pokoju. Nie dyskutujecie, nie wymieniacie się spostrzeżeniami, nie śmiejecie się. Pozbawiacie się interakcji, która ma niesamowicie korzystny wpływ na jego rozwój.

Nic nie zastąpi bezpośredniego kontaktu rodzica i dziecka, jeśli chodzi o rozwój umiejętności językowych  oraz rozwój poznawczy i społeczno-emocjonalny.

Czas, który poświęcasz dziecku to najlepsza inwestycja w jego rozwój. Dziecko  poprzez interakcję  z rodzicem uczy się  rozmawiać, rozpoznawać emocje, i funkcjonować w społeczeństwie A co najważniejsze czuje się potrzebne i kochane i  właśnie to kształtuje go na całe życie.

Każda godzina Twojego dziecka przed ekranem to godzina mniej  na rozmowy i wspólne zabawy.  

W naszym domu staramy się, aby  dzieciaki brały czynny udział w życiu rodziny. Zamiast tableta, gdy nie mamy dla nich czasu, proponujemy pomoc w obowiązkach domowych lub zachęcamy do samodzielnej zabawy. O dziwo, dość dobrze się to sprawdza. Ignaś uwielbia majstrować w kuchni, a Julka zawsze z chęcią poprzerzuca makaron z miski do miski.

Moje dziecko uczy się, grając w gry edukacyjne i oglądając bajki

Przekonanie, że Ty ogarniasz dom, a Twoje dziecko w tym czasie uczy się na tablecie, jest bardzo naiwne.  Dziecko wpadając w świat technologii, przepada, często tępo patrzy się w ekran, niewiele z tego wynosząc.
Początkowo głęboko wierzyłam, że mój Ignaś uczy się, oglądając bajki w języku angielskim.  Wydawało mi się, że skoro my  dorośli, często uczymy się, jakichś słów w innym języku słuchając muzyki bądź oglądając filmy, to dzieci też tak mają.
Nic bardziej mylnego!
Po kilku tygodniach oglądania w kółko tej samej bajki moje dziecko nie było w stanie mi jej  w żaden sposób streścić. A ja naiwna sądziłam, że tym sposobem nauczy się języka.
Ilość bodźców, którą dziecko otrzymuje, wpatrując się w ekran, jest tak duża, że małe główki nie są w stanie tego wszystkiego przetworzyć. Do dziecka docierają  jedynie kolorowane obrazy i zmieniające się dźwięki.

Zapytałaś kiedyś swoje dziecko, o czym była bajka?  No właśnie, rzadko kiedy maluchy potrafią odpowiedzieć na to pytanie.  A mimo wszystko lgną do bajek jak opętane. Bo tym, co je przyciąga to zmieniający się obraz, soczyste kolory i dźwięki. A nie treść, a tym bardziej nauka!  

Dlatego zamiast, podsuwać dzieciom gry typu MEMORY w wersji elektronicznej usiądź z nim i razem zagrajcie w wersje papierową. Zapewniam Cię, że wyniesie z tego o wiele więcej aniżeli z wersji elektronicznej.

W przeprowadzonych przez Dimitra Christakisa badaniach stwierdzono korelację pomiędzy wpatrywaniem się w ekran we wczesnym dzieciństwie a niższymi wynikami w testach oceniających rozwój językowy, poznawczy i emocjonalny w późniejszym wieku. (tu też zapraszam do lektury „ Efekt Wioski” Susan Pinker)

Tak więc, nie jest to mój wymysł a potwierdzone badaniami wyniki.  

Nie chcę tu nic ujmować świetnym programom edukacyjnym, bo pewnie wiele z Was korzysta i jesteście zadowolone. Pewnie coś tam te małe główki zawsze przyswoją. Ale pytanie, czy warto, skoro idzie za tym tyle negatywnych konsekwencji.  

Dziecko które nie używa tableta nie poradzi sobie w przyszłości

Powiem tak, skoro często 8 miesięczne dziecko jest w stanie odblokować telefon i wykonać na nim proste czynności, to czy naprawdę sądzisz, że nie poradzi sobie z tym za kilka lat? Interfejs takich urządzeń jest zazwyczaj tak łatwy, że radzą sobie z nim nawet niemowlaki.  Producentom nie zależy na tym, żeby tworzyć urządzenia skomplikowane w użyciu. Także spokojnie, nic nie stanie się Twojemu dziecku, jeśli na parę lat wstrzymasz  się z podawaniem mu ekranów dotykowych.  Ty sobie dałaś radę, mimo braku styczności z takimi urządzeniami w dzieciństwie. Więc Twoje dziecko też da sobie radę.

Podobno używanie tabletów i oglądanie bajek przez dzieci w wieku do 2 lat, ma wręcz katastrofalne skutki odbijające się na ich rozwoju  Do drugiego roku życia w ogóle nie powinno się zatem podsuwać dzieciom takich rozwiązań, a później również bym się nie spieszyła. Im dłużej wstrzymamy się z technologią u dzieci, tym bardziej uchronimy je przed negatywnymi konsekwencjami na etapie ich wczesnego rozwoju.

Co więcej, pokusiłabym się o stwierdzenie, że dziecko prędzej będzie miało problemy w szkole, używając tableta we wczesnym wieku, aniżeli to, które tego tableta nie dostaje.

Wszystkie dzieci grają

Nieprawda! Są na tym świecie rodzice, którzy nie pozwalają dzieciom używać telefonów, tabletów i komputerów do pewnego roku życia! Moje dziecko dopiero w tym roku (mając obecnie 5 lat) po raz pierwszy dostało pozwolenie na granie 2 razy w tygodniu po 40min.

Często narażona jestem na krzywe i mało pochlebne spojrzenia ze strony  innych mam. Zołza! Sztywniara! Liczę się z tym, ale swojego postępowania zmienić nie zamierzam.

Obserwuję moje dziecko i widzę, że nie dzieje mu się żadna krzywda, gdy odmawiam mu gry na telefonie. Jasne pyta, drąży, czasem się foszy i wychodzi do pokoju, trzaskając drzwiami. Ale już wie, że wytyczyliśmy sobie pewne granice, których nie będziemy przekraczać. I zazwyczaj szybko mu przechodzi. Wraca, wtula się, a wtedy ja, staram się, wymyślić w zamian coś fajnego co możemy zrobić razem. Chociażby nawet wstawić pralkę. On sortuje ubrania  po  kolorach, Jula przeczołgując się w tę i we w tę wszystko mu miesza, ten się złości i każe jej wszystko naprawiać…  śmiesznie jest. I tak mija nam wspólne popołudnie.

Ograniczanie dzieciom dostępu do technologii w dzisiejszych czasach nie jest sprawą łatwą. Wymaga niestety sporej konsekwencji i cierpliwości. Ale jest osiągalne. Przetestowałam to z moim pięciolatkiem i nie zamierzam zmienić zasad przy Julce. Widzę tego ogromne plusy i wytrwam w moich postanowieniach nawet kosztem mojego wolnego czasu. Bo wiem, że warto i nie dam się zwariować. Wy też nie dajcie się zwariować dzisiejszym czasom. Tu przecież chodzi o Wasze jedyne dzieci.
 


Dodano w kategorii Redakcyjne

Odpowiedzi

Portret użytkownika Gość

I tak trzymać

w górę
Głosowano 1 raz

Dodaj nową odpowiedź

  • Adresy internetowe są automatycznie zamieniane w odnośniki, które można kliknąć.
  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.

Więcej informacji na temat formatowania

Amelia Bedelia nowa seria dla dzieci Wydawnictwo Literackie

BlogiMam w liczbach:  2528 Mam |  1635 Blogów |  2730 Nas na Facebook'u |  666 Artykułów

Przeczytaj jak dołączyc do naszej społeczności, zapraszamy:)!

Partnerzy BlogiMam

Dzieci Mówią

Oskar, 5 lat

-Gdzie będziesz pracować w przyszłości, synku?
-w Bytomiu.
-W Bytomiu??? A co będziesz tam robił?
-Budował wieże.

Oskar, 5 lat

-Mamo, umiesz sprzątać, prawda?
-No tak.
-A pływać umiesz?
- Umiem.
-To możesz sprzątać baseny!

Lu, 8 lat

Lu: Znasz ten kawał o blondynkach i brunetkach?

Mama: Nie.

Lu: Ja też nie:)

Laura 3 lata

- Mamooo, a tatuś jest stary czy młody?
- Stary.
- No to musimy wyrzucić go do śmieci.

Fefin lat 4,5

Rozmawiamy o tym, że nie można prowadzić po alkoholu
No, ale wózek z dzieckiem chyba wolno prowadzić?
Nie synu, tym bardziej nie
Nawet po winie?

"całuj"

Tosia, 2,5 lat

Mówię do Tosi- ,, Zostałaś przyjęta do przedszkola''
Ona mi odpowiada- ,, Co to będzie'' :-*

Dawid, 4 lata

Tłumaczyłam Dawidowi, że zanim się urodził mieszkał w moim brzuchu. Spojrzał zdziwiony i podsumował: "Mamo, co ty, przecież mnie nie zjadłaś!

Wojtek 3 lata

Jestem głodny.
Co chcesz ?
Szynkę.
Z kanapką ?
Nie. Samą szynkę

Wojtek 3 lata

W: Kto mi ugryzł żelka?
Ja: Ja :)
W: Przeproś !
Ja: No przepraszam...
W: Żelka Przeproś!